Mięta pieprzowa (Mentha piperita L.) jest byliną powszechnie uprawianą w Europie i Ameryce północnej. Wytwarza krótkie, podziemne kłącze, silnie ukorzenione, z którego wyrastają czterokanciaste, słaboowłosione łodygi, osiągające wysokość do 60 cm. Liście mięty są jajowate, krótkoogonkowe, nierówno ostro piłkowane, kwiaty różowo-fioletowe.

Z kłącza mięty pieprzowej wyrastają nieliczne rozłogi podziemne i liczne rozłogi nadziemne, które łatwo się zakorzeniają. Znanych jest wiele odmian mięty, ale w lecznictwie największe znaczenie ma mięta pieprzowa w dwóch formach: rubescens i pallescens.

Czystek z miętą pieprzową

Surowce lecznicze

Do celów leczniczych ścinamy dobrze rozwinięte i ulistnione pędy, o długości ok. 30 cm, na których pojawiły się paki kwiatowe. Liście suszymy w cieniu i przewiewie.

Związki czynne

Liście zawierają około 2% olejku eterycznego, garbniki, flawonoidy, gorycze, fenolokwasy i sole mineralne.

Działanie i zastosowanie

Wyciągi z liści mięty pobudzają czynności wydzielnicze żołądka i wątroby, dzięki czemu ułatwiają trawienie i przyswajanie pokarmów. Jednocześnie wykazują działanie rozkurczowe, przywracają prawidłowe ruchy perystaltyczne jelit, dzięki czemu zapobiegają wzdęciom. Jednocześnie przeciwdziałają zastojom żółci w pęcherzyku żółciowym. Napary i inne przetwory z liści mięty podajemy w zaburzeniach trawienia, np. ból brzucha, brak łaknienia, nieprawidłowa fermentacja, a nawet kolka jelitowa. Przetwory z mięty pomogą również w schorzeniach wątroby i dróg żółciowych, oraz w okresie rekonwalescencji po przebytym zapaleniu wątroby.

Olejek miętowy działa podobnie jak liść mięty. Zastosowany na skórę i błony śluzowe działa miejscowo silnie bakteriobójczo, a także przeciwbólowo, chłodząco i przeciwzapalnie. Olejek miętowy, ze względu na bardzo silne działanie nie jest sam stosowany doustnie, ale jest wykorzystywany jako składnik wielu leków do użytku wewnętrznego i zewnętrznego.

Wyciągi z liści mięty pieprzowej stosowane w leczniczych dawka nie powodują skutków ubocznych. Natomiast przedawkowanie olejku miętowego (podanego doustnie) może wywołać ból brzucha, wymioty, a nawet głęboki sen.

Olejek miętowy

Receptury

Napar z liści mięty

Zalać 1 łyżkę liści 2 szklankami wrzącej wody i zaparzać pod przykryciem 10 minut. odstawić na 5 minut i przecedzić. Pic po 1/2 szklanki przed jedzeniem w nieżytach żołądka i braku łaknienia, natomiast po posiłku jako środek rozkurczowy, wiatropędny i żółciopędny.

Św. Hildegarda zaleca dodawanie 1-3 szczypty mięty do każdej potrawy w celu poprawy trawienia oraz oczyszczenia żołądka i jelit z toksyn.

Obraz PommeGrenade z Pixabay

Źródło: “Rośliny lecznicze” A. Ożarowski, W. Jaroniewski