Na pewno wielu z nas spotkało tę roślinę podczas spacerów. Rośnie bardzo szybko tworząc wysokie zarośla (do 5 metrów). Łodygi rdestowców są grube, puste w środku, przypominają bambus, liście natomiast jajowate i dosyć duże.

W Polsce znane są przede wszystkim dwa rodzaje rdestowca - japońskii sachaliński, przy czym obydwa mają podobny skład chemiczny.

Surowce lecznicze

Do celów leczniczych używamy kłączy wraz z korzeniami. Zbieramy je wiosną (marzec-kwiecień) lub jesienią (październik-listopad), szybko myjemy i suszymy w temperaturze 20-55 ºC z dala od światła. Przechowujemy w zacienionym miejscu, w szczelnym pojemniku. Zbierać możemy również ziele - przed kwitnieniem, lub kwitnące. Suszymy w ciemności.

Kłącze rdestowca

Związki czynne

Kłącze zawiera flawonoidy, związki antrachinowe i naftochinonowe, reochryzydynę, kwestynę, resweratrol, polidatynę, fenolokwasy, fenole, fitosterole, cyklitole. Ziele zawiera przede wszystkim fenolokwasy, flawonoidy, chryzofanol, reochryzydynę, emodynę, garbniki i kumarynowce. Przetwory z rdestowca są źródłem selenu, miedzi, molibdenu, manganu, żelaza i cynku.

Działanie i zastosowanie

Związki czynne znajdujące się w rdestowcach hamują rozwój grzybów, bakterii chorobotwórczych i nowotworów. Działają antyoksydacyjnie, przeciwmiażdżycowo, przeciwbólowo, zmniejszają stany zapalne. Zapobiegają stłuszczeniu i zwłóknieniu nerek, wątroby i serca. Wyciągi z kłączy rdestowca pobudzają wydzielanie soków trawiennych nie wzmagając trawienia i przyswajania składników pokarmowych. Rdestowiec działa również na układ odpornościowy. Pobudza go, jednocześnie hamując procesy agresji autoimmunologicznej. Dłuższe przyjmowanie wyciągów z rdestowca może zwiększyć poziom estrogenów i obniżyć syntezę androgenów. Rdestowiec wspomaga oczyszczanie organizmu, działa moczopędnie, obniża gorączkę, pobudza miesiączkowanie i przyspiesza regenerację tkanek.

Resvenox

Przeciwwskazaniem są choroby powodujące upośledzone wydzielanie enzymów trawiennych, niedobory enzymatyczne w układzie trawiennym.

Przetwory

Napar z liści

2 łyżki ziela zalać 2 szklankami wrzątku, przykryć, zaparzać 30-40 minut, przecedzić. Wypijać w ciągu dnia w 4 dawkach po 1/2 szklanki, 1-2 godziny przed jedzeniem. Stosować 3-4 tygodnie, między powtórzeniami zastosować 2 tygodnie przerwy. Nie zażywać dłużej niż pół roku.

Odwar z korzeni

2 łyżki świeżych lub suchych kłączy zalać 2 szklankami wody, zagotować, odstawić na 30 minut pod przykryciem. Przecedzić, pić 2-4 razy dziennie 100 ml, przez 3-4 tygodnie. Przed kolejną kuracją 1-2 tygodnie przerwy. Stosujemy do płukania jamy ustnej i gardła w stanach zapalnych i zakażeniach; do nasiadówek i irygacji przy zapaleniach i zakażeniach pochwy; do okładów na rany, wypryski i owrzodzenia; do płukania włosów przy łojotoku, łamliwości, łupieżu, rozdwajaniu końcówek.

Źródło: “Medycyna dawna i współczesna”

Obraz HOerwin56 z Pixabay