Jakiś czas temu miałam przyjemność uczestniczyć w spotkaniu z psychodietetykiem, Panią Wiesławą Rusin. Wykład, a raczej prezentacja, odbyła się w “Starej Stolarni”, gdzie wśród zgromadzonych eksponatów pani Wiesława kroiła, mieszała i deptała różnego rodzaju warzywa, wspaniale przy tym opowiadając o dobroczynnych właściwościach kiszonek.

Właśnie to spotkanie zainspirowało mnie do napisania artykułu o “magicznych” kiszonkach. Kiszenie produktów to jeden z najstarszych sposobów konserwowania żywności, jednocześnie tak bardzo charakterystyczny dla Polski. Cechuje go nie tylko wyrazisty smak, ale również mnogość witamin i probiotyków, szczególnie potrzebnych w okresie zimowym. Kiszenie, inaczej laktofermentacja, to proces kwaszenia żywności odbywający się przy udziale pałeczek kwasu mlekowego (dla niewtajemniczonych: nie ma to nic wspólnego z mlekiem, więc nie trzeba się obawiać nietolerancji). Konserwując w ten sposób warzywa nie tracimy nic z ich cennych właściwości, natomiast zwiększamy przyswajalność substancji odżywczych, poprawiamy trawienie i eliminujemy potrzebę użycia chemicznych konserwantów.

Laktobakterie zawarte w kiszonkach pomagają nam na wiele sposobów:

• redukują stres i produkują witaminy z grupy B i witaminę K.
• poprawiają trawienie
• zmniejszają objawy alergii i egzemy
• wspomagają odtruwanie wątroby
• odbudowują układ odpornościowy
• uszczelniają jelita
• maja właściwości antyrakowe
• zwiększają przyswajalność minerałów
• mają właściwości antybakteryjne, antywirusowe i antygrzybiczne
• leczą chorobę wrzodową żołądka
• regulują hormony płciowe
• poprawiają jakość kolagenu i płynu stawowego
• zapobiegają miażdżycy

Lista dobroczynnych właściwości jest długa. Biorą, pod uwagę to, że możemy kisić niemal wszystkie warzywa, codzienne jedzenie kiszonek nie będzie nudne i monotonne. Podobno szczególnie smaczny jest kiszony kalafior, lecz nie miałam jeszcze okazji spróbować. Poniżej przepis pochodzący ze strony Pani Wiesławy Rusin:

Kiszony kalafior

• 2 średnie kalafiory • 4 poszatkowane marchewki • 4 ząbki czosnku, 4 listki laurowe, 8 ziaren ziela angielskiego; • 2 baldachy kopru, • 1 posiekana papryczka chili, • 3 łyżki soli • 3,5 litra wody • kilka łyżek wody z kiszonych ogórków (niekoniecznie)

Kalafiory oczyścić i podzielić na różyczki. Zagotować wodę z solą; ostudzić do temperatury pokojowej. W czystym naczyniu ułożyć warstwami różyczki kalafiora, marchew oraz przyprawy, na wierzchu położyć koper. Całość zalać wodą, docisnąć, aby warzywa były pod wodą, obciążyć (np. spodeczkiem i słoikiem z wodą). Odstawić do kiszenia na 3-5 dni. Po 7 dniach można zakręcić słoik i wynieść w zimne miejsce lub wstawić do lodówki.

Szczegółowy opis procesu kiszenia, począwszy od przygotowania, aż do przechowywania, oraz kilka smacznych przepisów znajdziecie na stronie wieslawarusin.pl.

Serdecznie polecam!